Als spreken spannend wordt
Als spreken spannend wordt, is het probleem zelden een gebrek aan kennis. Vaker is het een verkeerde focus. De focus op perfectie ipv connectie.
Ik sta al meer dan dertig jaar voor groepen. In klaslokalen, voor teams, in organisaties en in trainingsruimtes.
In de klas voelde ik me als een vis in het water. Maar zodra ik het podium kreeg voor ‘belangrijke’ mensen, veranderde er iets. Dan sloeg de spanning toe. Niet omdat ik het niet kon. Maar omdat ik het perfect wilde doen. Omdat het ertoe deed. Omdat er iets op het spel stond.
Waarom tips niet werken
Spreekstress los je niet op met nóg een presentatietip. Niet met harder oefenen op perfectie.
Niet als je systeem al op scherp staat.
Wat wél helpt
Spreeklef is geen talent. Het is een spier. En die kun je trainen. Niet door spanning weg te duwen, maar door ermee te oefenen terwijl het spannend is. En te ervaren dat je kunt blijven staan.
Hoe ik werk
In de Spreekloods begeleid ik mensen die veel te vertellen hebben, maar het spannend vinden om voor groepen te staan. Omdat ze stress ervaren over hun verhaal, zichzelf of hun publiek.
We oefenen met voorbereide en onvoorbereide situaties. Met echte spanning. Met ruimte om te experimenteren. Geen trucjes. Geen maskers. Wel technieken die helpen ontspannen, verbinden en raken.
Wat je hier mag verwachten
Ik werk energiek, scherp en dichtbij met verrassende werkvormen. Ik creëer veiligheid zonder te sussen en daag uit zonder te forceren.
Je hoeft hier niet perfect te zijn.
Wel bereid om te groeien.
Wil je weten waar deze manier van werken vandaan komt?
Hieronder lees je mijn persoonlijke verhaal.
mijn verhaal
Als kind was ik de positiviteitsbewaker thuis. Een soort wandelende vredesmissie in een horecagezin waar de spanningen sneller opliepen dan de temperatuur van een frituurpan. Mijn superkracht? Feilloos aanvoelen wanneer het mis dreigde te gaan en met grapjes en trucjes de rust bewaren. Ik was het braafste meisje van de klas én het meest zelfstandige kind dat je je kon voorstellen. Op mijn elfde had ik al zeven woonplaatsen en vier basisscholen achter de rug. Overal deed ik hetzelfde: kijken, voelen, aanpassen. Alles om de sfeer goed te houden. Daar was ik behoorlijk goed in.
van zorgen voor anderen naar zelf zichtbaar zijn
Op mijn elfde gingen mijn ouders definitief uit elkaar. Hoe langer je alleen maar met anderen bezig bent, hoe moeilijker het is om jezelf te zien. Dat werd mijn grootste uitdaging toen ik voor het eerst leidinggevende werd in het onderwijs.
Mensen gingen iets van me vinden. Ineens waren alle ogen, noem het de spotlights, op mij gericht. Dat was ik niet gewend. Ik wilde het het voor iedereen goed doen. De positieve sfeer bewaken (net als vroeger). Maar dat lukte niet. Nou ja, niet altijd.
Ik vond het steeds spannender om voor mezelf te staan. Ik oogde zelfverzekerd, maar diep van binnen voelde ik me onzeker.
Jaren later liep ik opnieuw tegen dit probleem aan. Niet als schoolleider, maar als zelfstandig ondernemer. Noem het raar. Maar het is waar.
Acquisitie doen, opdrachten binnenhalen, verkoopgesprekken voeren. Sommige mensen vinden het een feestje. Ik. Vond. Het. Vreselijk. Alsof ik in mijn nakie over straat liep. Maar…
een onderneming zonder opdrachten is als een vis op het droge.
Zo kon het niet verder. Ik moest aan de bak.
van perfectie naar connectie
Ik investeerde in trainingen, liet me coachen en volgde presentatietrainingen. Ik werd ontmaskerd. Hoe simpel kon het zijn. Een ‘nieuwe’ wereld ging voor me open. Wat ik als kind en als leraar onbewust altijd al deed, leerde ik nu bewust in te zetten. Mezelf zijn. Improviseren. Gek doen. Tijd nemen. Interesse tonen.
Mensen willen gezien en gehoord worden. Presenteren gaat niet om perfectie. Maar om connectie. Ik had iets te bieden. Mijn spreekvuur ging aan. Ik dacht: Dit gun ik iedereen. Dit gun ik alle leiders en experts die bang zijn voor de spotlights.
Inmiddels heb ik het BRAVO-impactmodel ontwikkeld en geef ik zelf presentatietrainingen, zodat iedereen comfortabel, overtuigend en inspirerend voor groepen kan staan. Het mooiste? Je hoeft geen extraverte stuiterbal te zijn om te spreken met impact. Je hoeft alleen maar écht te zijn. Met een beetje lef. Dat is al genoeg.
Wat is het voor jou?
Ik moest leren mezelf te zien. Vooral onder spanning. Wat is het voor jou? Misschien houd jij je nu tegen omdat je bang bent voor oordeel. Of omdat je denkt dat je niet de juiste woorden hebt. Of omdat je simpelweg niet weet hoe of waar je moet beginnen met je verhaal..
Wat het ook is: Spreken draait niet om perfectie, maar om connectie.
En ja, dat kan spannend voelen, alsof je in je nakie staat.
Maar juist in je echtheid zit je kracht:
Thuis, aan de keukentafel
Tijdens een vergadering
In een volle zaal
Ben je klaar om door de spreekstress heen te breken?
Typisch Dyonne
Ze was bang voor de spreekbeurt, nu is het haar werk.
Dyonne is een dromer en maakt haar dromen waar.
Ze houdt van reuring en van rust.
Enthousiasteling met diepgang.
Muziek? Ja, graag! Een grote inspiratiebron. Kinderen ook trouwens. En interieur. En kunst. Dieren. En reizen en.... AD(H)D? Zou zomaar kunnen!
Wanneer gaan we het onderwijs écht veranderen?
Hokjesdenken? We zijn toch geen dieren!
Altijd in voor Bourgondische gezelligheid: een goed gesprek, lekker eten en een heerlijk glas wijn.
Zeg: Dat kan nooit! En krijg Dyonne op de kast. Uit de kast was ze al.
Verslaafd aan leren en ontwikkelen.
En jij? wie ben jij? Wil jij je sprekers-skills versterken voor een groep of op het podium? Je collega’s door de spreekstress loodsen?
Plan een afspraak, dan gaan we spreken over spreken.
klaar om te spreken?
Of je nu je ambitie wilt voorleggen, wilt sparren of gewoon nieuwsgierig bent naar wat de loods voor jou kan doen? Ik sta klaar om mee te denken (en mee te doen).