Waar ligt jouw focus?
Als je spreekstress ervaart, ligt dat meestal niet aan een gebrek aan kennis.
Vaker ligt het aan een verkeerde focus.
De focus op perfectie.
Daar weet ik alles van.
Meer dan me lief is.
Ik sta al meer dan dertig jaar voor groepen.
In klaslokalen, voor teams, in organisaties en trainingsruimtes.
In de klas voelde ik me als een vis in het water. Maar zodra ik voor een directieteam stond, of met een microfoon in mijn hand voor een zaal vol ‘belangrijke’ mensen, veranderde er iets.
Dan sloeg de spanning toe.
Niet omdat ik het niet kon.
Maar omdat ik het perfect wilde doen.
Omdat het ertoe deed.
Omdat er iets op het spel stond.
En precies daar gaat het vaak mis.
Spreekstress los je niet op door nóg harder te werken aan je inhoud. Of door continu bezig te zijn met wat anderen van je vinden.
Spreekkracht is geen talent.
Het is trainbaar.
Niet door spanning weg te duwen, maar door ermee te leren bewegen terwijl het spannend is. Door te ervaren dat je kunt blijven staan, ook als je hart tekeergaat. Door te werken aan je verhaal, je performance en de verbinding met je publiek.
Je hoeft hier niet perfect te zijn.
Wel bereid om te groeien.
Benieuwd waar deze manier van werken vandaan komt?
Hieronder lees je mijn persoonlijke verhaal.
Mijn verhaal
Als kind was ik de positiviteitsbewaker thuis. Een soort wandelende vredesmissie in een horecagezin waar de spanningen sneller opliepen dan de temperatuur van een frituurpan. Mijn superkracht? Feilloos aanvoelen wanneer het mis dreigde te gaan en met grapjes en trucjes de rust bewaren. Ik was het braafste meisje van de klas én het meest zelfstandige kind dat je je kon voorstellen. Op mijn elfde had ik al zeven woonplaatsen en vier basisscholen achter de rug. Overal deed ik hetzelfde: kijken, voelen, aanpassen. Alles om de sfeer goed te houden. Daar was ik behoorlijk goed in.
Van zorgen voor anderen naar zelf zichtbaar zijn
Op mijn elfde gingen mijn ouders definitief uit elkaar. Hoe langer je alleen maar met anderen bezig bent, hoe moeilijker het is om jezelf te zien. Dat werd mijn grootste uitdaging toen ik voor het eerst leidinggevende werd in het onderwijs.
Mensen gingen iets van me vinden. Ineens waren alle ogen, noem het de spotlights, op mij gericht. Dat was ik niet gewend. Ik wilde het het voor iedereen goed doen. De positieve sfeer bewaken (net als vroeger). Maar dat lukte niet. Nou ja, niet altijd.
Ik vond het steeds spannender om voor mezelf te staan. Ik oogde zelfverzekerd, maar diep van binnen voelde ik me onzeker.
Jaren later liep ik opnieuw tegen dit probleem aan. Niet als schoolleider, maar als zelfstandig ondernemer. Noem het raar. Maar het is waar.
Acquisitie doen, opdrachten binnenhalen, verkoopgesprekken voeren. Sommige mensen vinden het een feestje. Ik. Vond. Het. Vreselijk. Alsof ik in mijn nakie over straat liep. Maar…
Een onderneming zonder opdrachten is als een vis op het droge.
Zo kon het niet verder. Ik moest aan de bak.
Van perfectie naar pure connectie
Ik investeerde in trainingen, liet me coachen en volgde presentatietrainingen.
En langzaam viel het kwartje.
Wat ik als kind en als leraar altijd al onbewust deed, leerde ik nu bewust inzetten.
Mezelf zijn.
Improviseren.
Tijd nemen.
Oprechte interesse tonen.
Toen ontdekte ik iets belangrijks:
Mensen zitten niet te wachten op perfectie.
Ze willen zich gezien en gehoord voelen.
Presenteren gaat niet over foutloos spreken.
Het gaat over verbinding. Met jezelf én met de mensen tegenover je.
Ik had iets te bieden.
En precies daar ging mijn spreekvuur aan.
Ik dacht: dit gun ik iedereen.
Alle leiders, experts en professionals die wél iets te zeggen hebben, maar liever wegduiken zodra de spotlights aangaan.
Inmiddels heb ik het BRAVO-impactmodel ontwikkeld en geef ik zelf presentatietrainingen. Niet om mensen perfecte sprekers te maken, maar om ze comfortabel, overtuigend en met plezier voor een groep te laten staan.
En het mooiste?
Je hoeft geen extraverte podiumtijger te zijn om te spreken met impact.
Je hoeft alleen maar echt te zijn.
Met een beetje lef.
Wat is het voor jou?
Ik moest leren mezelf te zien. Vooral onder spanning. Wat is het voor jou? Misschien houd jij je nu tegen omdat je bang bent voor oordeel. Of omdat je denkt dat je niet de juiste woorden hebt. Of omdat je simpelweg niet weet hoe of waar je moet beginnen met je verhaal..
Wat het ook is: Spreken draait niet om perfectie, maar om connectie.
En ja, dat kan spannend voelen, alsof je in je nakie staat.
Maar juist in je echtheid zit je kracht:
Thuis, aan de keukentafel
Tijdens een vergadering
In een volle zaal
Klaar om door de spreekstress heen te breken?
Typisch Dyonne
Ze was bang voor de spreekbeurt, nu is het haar werk.
Dyonne is een dromer en maakt haar dromen waar.
Ze houdt van reuring en van rust.
Enthousiasteling met diepgang.
Muziek? Ja, graag! Een grote inspiratiebron. Kinderen ook trouwens. En interieur. En kunst. Dieren. En reizen en.... ADHD? Zou zomaar kunnen!
Wanneer gaan we het onderwijs écht veranderen?
Hokjesdenken? We zijn toch geen dieren!
Altijd in voor Bourgondische gezelligheid: een goed gesprek, lekker eten en een heerlijk glas wijn.
Zeg: Dat kan nooit! En krijg Dyonne op de kast. Uit de kast was ze al.
Verslaafd aan leren en ontwikkelen.
En jij? Wie ben jij?
Wil je je sprekers-skills versterken? Of die van je team?
Plan een afspraak, dan gaan we spreken over spreken.
Klaar voor meer spreekkracht?
Of je nu je ambitie wilt voorleggen, wilt sparren of gewoon nieuwsgierig bent naar wat de loods voor jou kan doen? Ik sta klaar om mee te denken (en mee te doen).